Doorgaan naar hoofdcontent

Berichten

Berichten uit 2016 weergeven

Back to work... met beide voetjes op de grond... en een zalig zonnige doop

Ik ben van mijn roze wolk gevallen...
Want waar is mijn tijd naartoe? Zijn er ineens minder uren in 1 dag?

Ik ben sinds mei terug aan het werk, 4/5e, en dat heb ik geweten. Terug een nieuw ritme moeten zoeken, de ochtendrush én avondrush. Op tijd ons eten klaar krijgen, iedereen op tijd in bad en bed. Huiswerk, lessen, nog wat spelen, nog wat opruimen en strijken. Om dan in de zetel te ploffen en te beseffen dat het tijd is om te gaan slapen. Bijna niets genaaid, veel inspiratie, geen tijd.

En toch zijn er ondertussen een paar belangrijke kledingstukken van onder de machine gerold. Ons kleine meid is namelijk gedoopt. En ik zou ik niet zijn als ik daar niets persoonlijks wilde van maken.
Dus heb ik zelf de uitnodigingen gemaakt - dankzij mijn nieuwe machinevriend, de silhouette cameo, heb ik het internet afgeschuimd op zoek naar teksten die als basis konden dienen voor de viering en heb ik deze aangepast naar onze situatie en gebundeld in een boekje.


Toen was het de beurt aan haar k…

Fast forward...

Zoals beloofd in vorige blog, volgt een selectie van de gemaakte stukjes. Het ene al wat beter dan het andere, maar alle begin is moeilijk en al doende leert men naar het schijnt :-).

Het is begonnen met de jumpsuit van kiind, volgens velen een makkelijk stuk voor beginners. Ik vond een leuk stofje bij stoffen van Leuven en ging aan de slag.
Over mijn eerste creatie heb ik niet veel lof. Volgens mij ben ik in mijn haast een afgewerkt stuk te zien - geduld is niet mijn sterkste kant, soms eens vergeten mijn draad vast te leggen. Hoe lang dit kledingstuk zal overleven, is nog maar de vraag. Ik wou natuurlijk ook onmiddellijk een extraatje toevoegen en heb er een kangoeroezak opgenaaid. Zomaar, zonder eerst eens op te zoeken hoe het moet, want zo ben ik ook wel. Het zit in mijn hoofd, en ik denk dat het er dan zo zal uitkomen :-). Die kangoeroezak is dus wel een beetje mislukt, zo ook het stikken op een rechte lijn.


De 2e jumpsuit ziet er al 'echter' uit, moet ook wel, het is een…

Back in time...

Als klein meisje zat ik steeds naast mijn grootmoeders aan hun naaimachines. Met de restjes van de gebruikte stof, maakte ik dan kledij voor de barbiepoppen, best wel een secuur werkje :-).

Ondertussen ben ik al een eindje in de 30 (mijn vrienden zouden zeggen: bijna 40) en ben ik trotse mama van 3 dochters: 2 tieners en een flinke baby van bijna 7 maanden.
Die 2 tieners, die blijven liever "uit de schijnwerpers". Ze moeten het me toch eens uitleggen, "mij niet taggen hé mama", "die foto niet op Facebook hé mama",... maar dan betrap ik ze wel op het maken van selfies - die volgens mij dan weer niet voor publicatie vatbaar zijn - om hun vrienden op snapchat te entertainen :-).


Over de baby niets dan lof, zoals het bij een baby hoort te zijn. Uit ondervinding weet ik dat er ons nog zoiets staat te wachten als de "nee-fase", de "peuterpuberteit", enz... Daar kom ik dus hoogstwaarschijnlijk nog wel eens op terug.


Alhoewel ik heel af en t…