maandag 19 september 2016

Back to work... met beide voetjes op de grond... en een zalig zonnige doop

Ik ben van mijn roze wolk gevallen...
Want waar is mijn tijd naartoe? Zijn er ineens minder uren in 1 dag?

Ik ben sinds mei terug aan het werk, 4/5e, en dat heb ik geweten. Terug een nieuw ritme moeten zoeken, de ochtendrush én avondrush. Op tijd ons eten klaar krijgen, iedereen op tijd in bad en bed. Huiswerk, lessen, nog wat spelen, nog wat opruimen en strijken. Om dan in de zetel te ploffen en te beseffen dat het tijd is om te gaan slapen. Bijna niets genaaid, veel inspiratie, geen tijd.

En toch zijn er ondertussen een paar belangrijke kledingstukken van onder de machine gerold. Ons kleine meid is namelijk gedoopt. En ik zou ik niet zijn als ik daar niets persoonlijks wilde van maken.
Dus heb ik zelf de uitnodigingen gemaakt - dankzij mijn nieuwe machinevriend, de silhouette cameo, heb ik het internet afgeschuimd op zoek naar teksten die als basis konden dienen voor de viering en heb ik deze aangepast naar onze situatie en gebundeld in een boekje.


Toen was het de beurt aan haar kleedje. Omdat ik mezelf nog steeds een beginner acht, koos ik voor de grace jurk van Emma & Mona. Een makkelijk en gratis patroon met een schattig lief resultaat. Voor testjurkje 1 gebruikte ik een stofje die ik 2ehands gekocht had. Mijn post op de 'gratis patronen' pagina van Facebook viel bij velen in de smaak, met meer likes dan ooit verwacht. Mijn ego was gestreeld en mijn zin om verder te doen was dus groot.


Het volgende jurkje werd er eentje met mouwtjes en paspel, in een vrolijk stofje uit de Veritas.


Zo moest het doopjurkje er ook gaan uitzien. In een lieflijk stofje met gouden vogeltjes, gekocht bij stoffen Van Leuven. En - what are the odds... - toen ging het verkeerd. Het bovenstuk knipte ik ondersteboven, de voering knipte ik 2x middendoor, het paspel ging scheef,...
Eerlijkheidshalve moet ik hier vermelden dat ik een vreemde relatie heb met deadlines. Eens ik een deadline heb, wacht ik namelijk tot het allerlaatste moment om iets af te werken. En haast en spoed... Maar ik had nog stof genoeg en het resultaat werd prachtig, vind ik zelf. Ze zag er zo schattig uit, en dat samen met persoonlijke tekstjes, voorgelezen door de 2 grote zussen / meters, maakte van haar doop een schitterende dag.



De Lucyjurk

Ik maakte ze al eens eerder , de Lucyjurk, toen ik het patroon voor maatje 86 en 92 mocht uittesten. En nu ik gevraagd werd als 1 van de d...